در مورد کرکس سیاه چه چیزی میدونین
مسیر فعلی شما در سایت دهکده دانلود بخش دانلود کتاب :
مجله سرگرمی شیثار-->>> ازهمه جا-->>> در مورد کرکس سیاه چه چیزی میدونین

در مورد کرکس سیاه چه چیزی میدونین

  • زمان درج : 3 هفته قبل
  • تاریخ درج : 2019-06-26 21:00:01
  • تعداد بازدید : 504
    بازدید ماه:504
    بازدید هفته:1
  • بخش مربوطه :

کرکس سیاه (نام علمی: Coragyps atratus) که با نام کرکس سیاه آمریکایی نیز شناخته می‌شود، نام پرنده‌ای جدید از خانواده کرکس‌های بر جدید است که گسترهٔ پراکندگی آن از جنوب‌شرقی ایالات متحده، تا مرکز شیلی و اروگوئه در جنوب قاره آمریکا می‌باشد. با وجود نوع‌های مشترک و متفاوت این کرکس، پراکندگی این گونه از گونه کرکس بوقلمونی آمریکایی (American turkey vulture) کمتر است. با وجود نام و ظاهر یکسان با دال سیاه این نوع، نوع‌ای مختلف با آن کرکس است. در حالی که کرکس‌های بر قدیم جز خانوادهٔ عقابیان قرار می‌گیرند (عقابیان پرندگانی نظیر عقاب، باز، کورکور و سنقار هستند) ولی نوع‌های آمریکایی از کرکس‌های بر جدید محسوب می‌شود. این کرکس، تنها کرکس باقی‌مانده از کرکس‌های بر جدید از خانوادهٔ genus Coragyps است. این پرنده ساکن مناطق نسبتاً باز و جنگلهای پراکنده‌است.[۱] پهنای بالهای این پرنده در محدوده ۱٫۵ متر (۵ فوت) است که به عنوان یک کرکس، پرنده‌ای کوچک محسوب می‌شود. (پهنای بال دال سیاه در محدوده ۲۵۰ تا ۳۰۰ سانتی‌متر است.) این پرنده دارای پرهای سیاه است. در سر و گردن این پرنده پری وجود ندارد و رنگ سر و گردنش خاکستری سیاه است و دارای منقاری کوتاه و قلاب نظیر می‌باشد.

فرق کرکس با لاشخور


کرکس سیاه جانوری لاشخور است و خوراکی ی آن لاشه حیوانات است ولی تخم و حیوانات تازه متولد شده را نیز می‌خورد. در مناطقی که جمعیت انسان‌ها بیشتر است، این حیوانات از زباله‌های تولید شدهٔ انسان‌ها نیز غذا می‌کنند. این حیوانات با مصرف بینایی خود، یا با تعقیب دیگر کرکس‌های بر جدید که آن‌ها با مصرف بویایی قوی‌شان لاشه حیوانات را نمایان می‌کنند، خوراکی ی خود را نمایان می‌کنند. این پرنده به دلیل نداشتن سوتک -عضوی آوازی در پرندگان- تنها می‌توانند صداهایی مثل خِرخِر و خِش خِش تولید کنند.[۲] این پرنده تخم‌های خود را درون غارها، درختان توخالی یا زمین صاف می‌گذارد و هموارهً هر سال دو جوجه می‌آورد که با برگشت دادن خوراکی از دستگاه گوارشش آن‌ها را غذا می‌کند. در ایالات متحده این پرنده تحت پشتیبانی قانونی عهد پشتیبانی از پرندگان مهاجر مصوب ۱۹۱۸ میلادی قرار دارد.[۳] این کرکس در متونی که از تمدن مایاها باقی‌مانده‌است نیز دیده شده‌است.
محتویات

۱ نمایانات
۲ طبقه‌بندی
۳ تاریخچهٔ تکاملی Coragyps
۴ توزیع و زیستگاه
۵ بوم‌شناسی و رفتار
۵.۱ عادات خوراکی
۵.۲ تولید مثل
۶ رابطه با انسآنان
۷ جاستارای وابسته
۸ پانویس
۹ پیوند به بیرون

نمایانات
کرکس سیاه آمریکایی

کرکس سیاه پرنده‌ای نسبتاً بزرگ از خانواده پرندگان شکاری است. هموارهً طول آن ۶۵ سانتیمتر، ۱٫۵ متر پهنای بال و بین ۲ تا ۲٫۷۵ کیلوگرم وزن دارد. بال و پر این پرنده عمدتاً سیاه و براق است و سرو گردنی بدون پر با پوستی تیره و چروکیده به رنگ خاکستری دارد.[۴] عنبیه چشم این حیوان به رنگ قهوه‌ای است و دو ردیف ناقص مژه در پلک بالا و دو ردیف ناقص در پلک پائین دارد.[۵] پاهای این حیوان سفید مایل به خاکستری می‌باشد،[۶] و دارای دو انگشت بلند در جلوی هر پا و انگشتانی کوچک در پشت پا است.[۲] پاها صاف، نسبتاً ضعیف و توانایی اندکی در چنگ زدن دارند. چنگال‌ها برای چنگ زدن طراحی نشده‌است و چنگالهایی نسبتاً کند دارد.

سوراخهای بینی پرنده با تیغه بینی تقسیم نشده و می‌توان از سوراخ‌های بینی به منقار دسترسی داشت.[۷] بال‌ها گسترده ولی نسبتاً کوتاه هستند. ریشه و پرهای اولیه به رنگ سفید می‌باشد و در زمان پرواز می‌توان این پرها را مشاهده کرد. دم کوتاه و مربع شکل است و به سختی از بال‌های پرنده پایین‌تر می‌آید.[۴] اندازه این پرنده در زیرگونه‌ها بر اساس قانون برگمان متفاوت است و از لحاظ رنگ نیز مختلف می‌باشد.[۸]
طبقه‌بندی

طبقه‌بندی و دسته‌بندی ۶ نوع جدید کرکس‌های بر جدید همچنان مبهم باقی‌مانده‌است.[۹] گرچه هر دو گونه کرکس‌های بر جدید و قدیم شکل ظاهری و اثر اکولوژیکی مشابهی دارند ولی اجداد آن‌ها مختلف است. با مقایسه نسل‌های قدیمی‌تر این نوع، متوجه خواهیم شد که کرکس‌های بر جدید نزدیک به لک‌لکها هستند.[۱۰]

سه نوع کرکس سیاه وجود دارد:

C. a. atratus که توسط جان ماتائوس بکستین پرنده‌شناس آلمانی در سال ۱۷۹۳ کشف شد که آن را کرکس سیاه آمریکای شمالی می‌نامند. این پرنده تقریباً هم‌اندازه C. a. foetens است ولی پری به تیرگی C. a. foetens ندارد. پراکندگی آن هم سرتاسر شمال مکزیک، تگزاس و ایالت‌های جنوبی آمریکا می‌باشد[۱۱]

C. a. brasiliensis، بر روی درختی در پارک ملی مانوئل آنتونیو، کستارهیکا

C. a. brasiliensis که توسط چارلز لوسین بناپارت در سال ۱۸۵۰ میلادی نام‌گذاری شده‌است. این پرنده را کرکس سیاه آمریکای جنوبی نیز می‌نامند. این نوع کوچکتر از نوع‌های C. a. atratus و C. a. foetens است و پرهایی روشنتر از C. a. foetens دارد.[۱۱] پراکندگی این نوع آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی است. از جنوب به سواحل غربی پرو تا زمین‌های پست بولیوی در شرق و از شمال تا غرب ایالت سونورای مکزیک و از شرق تا ایالت سان لوئیس مکزیک است.[۱۱]
C. a. foetens که توسط مارتین لیچتنستین در سال ۱۸۱۷ میلادی نامگذاری گردید. این نوع را با نام کرکس سیاه آند نیز می‌نامند و تقریباً اندازه C. a. atratus است.[۱۱] این نوع سیاه‌تر از نوع‌های دیگر است و زیستگاهش در ممحدودهه کوه‌های آند، شمال اکوادور، پرو، بولیوی، پاراگوئه، اروگوئه و زمین‌های پست شیلی می‌باشد.[۱۱]

تاریخچهٔ تکاملی Coragyps

در اواخر پیمان چهارم زمین‌شناسی، قبل از وجود کرکس‌های سیاه، گونهی پرنده که آن را کرکس سیاه غربی میشناسند وجود داشت که فرق اندکی با کرس سیاه داشت. این پرنده ۱۰ تا ۱۵ درصد بزرگتر از کرکس سیاه بود و بالهایی بزرگتر و گسترده‌تر داشت.[۱۲] در واقع به دید می‌رسد که کرکس سیاه حاصل تکامل همان کرکس پس از عصر یخبندان می‌باشد.[۱۳][۱۴]
توزیع و زیستگاه

کرکس سیاه در آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی پراکنده‌است.[۱۵] ممحدودههٔ پراکندگی آن در دامنه جنوبی ایالات متحده آمریکا، مکزیک، آمریکای مرکزی و خیلیی از مناطق آمریکای جنوبی می‌باشد. هموارهً اقامت این پرندگان همیشگی است. البته پرندگانی که در عرض‌های شمالی بیشتر زندگی می‌کنند امکان پذیر است در فواصل کوتاه مهاجرتهایی داشته باشند. در باقی موارد نیز امکان پذیر است بخاطر تقویت ناشایست زیست‌محیطی این پرندگان زیستگاهشان را ترک کنند.[۱۶] در آمریکای جنوبی ممحدودههٔ زیستگاهشان از امتداد مرکز شیلی تا آرژانتین است.[۱۷] همینطور این پرنده در جزایر کارائیب یافت می‌شود.[۱] این پرنده زمین‌های باز که دارای خار و چوب باشد را ترجیح می‌دهد.[۱۸] این پرنده هموارهً در دشتها، علفزارها، تالابها، مردابها و جنگل‌های خراب شده یافت می‌شوند.[۱] این پرنده به ندرت در کوهستان‌ها دیده می‌شود و زمین‌های پست را ترجیح می‌دهد و هموارهً بر روی تیرها و درختان مرده دیده می‌شود.[۶]
بوم‌شناسی و رفتار
گروهی از کرکس‌ها بر روی یک حصار

در زمانی که به دنبال خوراکی می‌گردد در ارتفاع بالا پرواز می‌کند و بالهایش را به صورت افقی نگه می‌دارد و با بال زدن‌های کوتاه در آسمان شناور می‌ماند.[۱۹] راندمان پرواز این کرکس‌ها، بخاطر بال‌های نه چندان پهن و بلندشان، از بقیه کرکس‌ها کمتر است.[۲۰] در مقایسه با کرکس بوقلمونی این کرکس در طول پروازش خیلی زیادتر بال می‌زند. هنظیر تمام کرکس‌ها بر جدید، این کرکس نیز هموارهً بر روی پاهای خود عمل دفع را انجام می‌دهد که به وسیله این کار با تبخیر شدن آب موجود در مدفوع خود را خنک می‌کند.[۲] این کار سبب می‌شود که رگهای خونی که در پاها وجود دارد خنک بشود. دلیل سفید بودن پاها نیز وجود اسید اوریک در مدفوع این حیوان است. از آنجا که این حیوان هنظیر تمام کرکس‌های بر جدید فاقد سوتک است، توانایی ایجاد صداهای خیلی اندکی را دارد.[۲] این حیوانات هموارهً خاموش هستند و تنها گاهی اوقات صداهای کوتاهی ایجاد می‌کنند. کرکس سیاه دسته جمعی زندگی می‌کند و زمان خواب را در گروهی بزرگ به سر می‌برند.[۲۱] در مناطقی که زیستگاه آن‌ها با زیستگاه پرنده‌ای مثل کرکس بوقلمونی همپوشانی دارد شب‌ها را به همراه این کرکس‌ها در جاهایی نظیر روی درختان مرده بسر می‌برند.[۲۰] کرکس‌های سیاه گروهی زندگی می‌کنند و این پرندگان به راحتی با کرکس‌های بوقلمونی پرواز می‌کنند و به دنبال لاشه‌ای تنها می‌گردند.[۲۱]

نظیر کرکس بوقلمونی این کرکس نیز اکثر به صورت ایستا و بدون بال زدن پرواز می‌کند .[۴] اعتقاد بر این است که بخاطر چند علت اینگونه پرواز می‌کند: خشک شدن بالها، گرم شدن جسم و از بین بردن باکتریها. این رفتار در کرکس‌های بر جدید، کرکس‌های بر قدیم و لک‌لکها دیده می‌شود.[۲۲]
عادات خوراکی
بر روی زباله‌ها
کرکس‌ها بر سر لاشه یک آهو

در زیستگاه‌های طبیعی این حیوان هموارهً از مردار غذا می‌کند.[۲۳] در مناطقی که جمعیت انسانی بیشتری زندگی می‌کند، امکان پذیر است از زباله غذا کند ولی هموارهً از تخم پرندگان، مواد گیاهی تجزیه شده یا حیوانات تازه متولد شده یا ضعیف غذا می‌کند. هنظیر دیگر کرکسها، این کرکس اثر خیلی باارزشی در اکوسیستم‌های آماده مرداری دارند که در صورت نبود اینگونه پرندگان زمینه گسترش اینگونه پرندگان خواهد بود.[۲۴] کرکس سیاه با مصرف بینایی خود، یا با تعقیب دیگر کرکس‌های بر جدید که آن‌ها با مصرف بویایی قوی‌شان لاشه حیوانات را نمایان می‌کنند، خوراکی ی خود را نمایان می‌کنند. این کرکس‌ها -کرکس بوقلمونی، کرکس کوچک سرزرد و کرکس بزرگ سرزرد می‌توانند با مصرف حس بویایی‌شان بدنبال خوراکی بگردند که این توانایی، توانایی غیر متداولی در جهان پرندگان است. این پرندگان با پرواز در ارتفاع کم و استشمام اتیل مرکاپتان، گازی تولید شده در آغاز فروپاشی لاشهٔ حیوانات، خوراکی یشان را نمایان می‌کنند.[۲۵] این توانایی بالا به آن‌ها این اجازه را می‌دهد که لاشهٔ حیواناتی که در زیر پوشش‌های جنگلی مخفی هستند را نمایان کنند.[۲۲] شاه کرکس و کرکس سیاه که فاقد این توانایی هستند، بدنبال این پرندگان می‌روند.[۲۴] این رفتار امکان پذیر است در زمان خوراکی میل کردن به پرخاش بین این حیوان و کرکس بوقلمونی بی‌انجامد و سبب گریز دادن این حیوان توسط کرکس بوقلمونی که اندکی بزرگتر از کرکس سیاه است بشود.[۲۳] کرکس سیاه گاهی از دام یا آهو غذا می‌کند. تنها وقتی خوراکی یشان این حیوانات هستند که آن‌ها به دام افتاده باشند. هموارهً دامی که تازه به دنیا آمده مزهه این حیوانات می‌شود به اینصورت که ابتدا با نوک زدن به چشم‌ها یا زبان و بینی آن بخش‌ها را سوراخ می‌کنند و پس از اینکه حیوان به شوک رفت آغاز به میل کردنش می‌کنند.[۲۶]

نام فایل توضیحات رمز لینک دانلود
  • آخرین مطالب
  • پربازدید ترین
  • سایر مطالب
عشق به کتاب

عشق به کتاب

امید داریم از ما راضی باشید دانلود pdf کتاب

لینک های مهم

لینک های مهم

فعلا خالی

توضیحات

توضیحات

در حال ساخت

تماس با ما

تماس با ما

از طریق قرار دادنپیام در تلگرام با ما در ارتباط باشید آیدی : yashar_0007 با ما در ارتباط باشید